Een ruime week nadat Eindhoven en De Pion in Roosendaal de degens gekruist hadden in het kader van de KNSB competitie, stond er een nieuwe ontmoeting tussen beide teams op het programma. Voor deze wedstrijd in de derde ronde van de KNSB-beker reisden Mark, Cees, Alik en ondergetekende op maandagavond 18 februari 2019 af naar Eindhoven.

Zoals ik in het verslag van de vorige wedstrijd al schreef, doen beide teams niet of nauwelijks voor elkaar onder. Onze overwinning van 9 februari was weliswaar zeer welkom, maar voelde toch op zijn minst enigszins geflatteerd. Gecombineerd met het feit dat een nederlaag in deze wedstrijd het einde van het bekerseizoen 2018-2019 zou betekenen, zorgde dit ervoor dat alle ingrediënten voor een spannende match aanwezig waren.

In verband met het feit dat het clublokaal van Eindhoven om 00.00 de deuren sluit, werd er besloten om het gebruikelijke aanvangstijdstip van 20.00 iets te vervroegen. Om 19.45 arriveerden we in Eindhoven en nadat de loting ons de witte stukken op de oneven borden had opgeleverd, werden niet veel later de klokken in werking gezet.

Op bord 4 speelde Mark Smits met zwart – net als in de competitiewedstrijd overigens – tegen Jos Sutmuller. Jos leek zijn huiswerk deze keer uitstekend gedaan te hebben. Mark keek al snel tegen een mindere stelling en behoorlijke achterstand op de klok aan. Direct na de opening had ik het idee dat Mark een aantal cadeautjes van de tegenstander kreeg, waardoor hij spel (en een matdreiging) over de g-lijn kon combineren met een vergevorderde d-pion. Na nog een onnauwkeurigheid van Jos, kon Mark met een dame-‘offer’ op g2 door de witte defensie breken: 1-0

Ten opzichte van de competitiewedstrijd was Eindhoven versterkt met Thijs Laarhoven. In een Spaanse opening aan het tweede bord, speelde Cees met zwart een variant die normaal gesproken weinig bijzonders oplevert voor wit. Thijs verbruikte zeeën van tijd en mede daardoor koos Cees ervoor om redelijk provocatief met zijn koning richting f6 te wandelen. In plaats van een stelling met een klein minnetje proberen te keepen, koos Cees ervoor om twee lopers te offeren voor een toren. Normaal gesproken is deze materiaalverhouding vrij gunstig voor de lichte stukken, maar wit zat in dit geval opgezadeld met een dubbele g- en e-pion alsmede een hyperactieve zwarte toren op de onderste rij. Langzaam maar zeker verbeterde Thijs zijn lichte stukken en werd het matnet rond de zwarte koning geweven. Ondanks het feit dat hij een groot deel van de partij op zijn increment speelde, maakte hij geen fout meer: 1-1

Aan het derde bord speelde ondergetekende tegen Bram Klapwijk. In een sideline van het Konings-Indisch ontstond een enigszins ongebruikelijke dynamiek op de damevleugel. Zwart zat met een achtergebleven pion op c6, terwijl de witte zwakte op a3 door verdubbelde torens onder vuur werd genomen. Tijdens de partij voelde het alsof Bram grotendeels de betere kansen had. Toen hij verzuimde om met Pa4 af te wikkelen naar een eindspel dat volgens mij alleen beter kon zijn voor zwart, kreeg ik de kans om een dubbel-toren eindspel in te gaan met ongelijke lopers. Normaal gesproken zorgen ongelijke lopers voor een behoorlijke remise marge. In dit geval was de witte koning echter veel actiever dan de zwarte, had de witte loper aanzienlijk meer scope dan zijn zwarte tegenhanger, waren de witte torens beter dan de zwarten en bovendien was de witte vrije a-pion veel sterker dan de zwarte c-pion. In combinatie met de gestaag toenemende druk op de klok, werd dit de zwartspeler uiteindelijk teveel: 1-2

Ook aan het eerste bord vond een replay van de wedstrijd van 9 februari plaats. Bas van de Plassche en Alik Tikranian waren wel braaf van kleur gewisseld, zodat Alik het deze keer met de witte stukken mocht proberen. Bas koos voor een Najdorf, maar waar de meeste mensen met Le6 beginnen, begon Bas met Le7. Alik reageerde hier volgens mij terecht op door een zet eerder g4 te doen dan gebruikelijk. Hoewel ik lange tijd het idee had dat Alik in het middenspel met ongelijke lopers langzaam werd overspeeld, bleef hij rustig en steeds op zoek naar de beste zet. Toen Bas in tijdnood – met het oog op de stand in de match – ten koste van alles probeerde te winnen, raapte Alik de damevleugel van zwart op om vervolgens de actieve zwarte stukken ronde witte koning langzaam terug te jagen. Toen Bas weigerde om zijn paard van e2 terug te trekken, verdween deze de doos in en daarmee viel meteen ook het doek voor Eindhoven in dit bekerseizoen: 1-3

Wederom was het een wedstrijd waarin de krachtsverhoudingen niet geheel werden weergegeven door de uitslag. Gedurende de eerste twee uur van de wedstrijd zag het er op het merendeel van de borden voor ons zeer beroerd uit. Aan het eind van de rit stonden we wel aan de goede kant van de score, dus hier zullen we verder niet over klagen. In poule D van de KNSB beker zitten naast ons HMC, UVS en Zuid-Limburg nog in het schema. Stuk voor stuk spelen deze teams in de KNSB competitie minstens een klasse hoger dan wij, maar in een match van maar 4 borden kan er natuurlijk een hoop gebeuren.

Wordt vervolgd..

Log in om een reactie te geven op dit artikel.