Zaterdag 2 november 2019 werd de tweede ronde van de KNSB-competitie afgewerkt. Voor het eerst stond er een wedstrijd op het programma tegen Dordrecht 1. Waar wij wederom problemen hadden met de personele bezetting, bleek dit ook te gelden voor onze tegenstanders, die verre van op volle oorlogssterkte naar Roosendaal waren afgereisd.

Normaal gesproken is Robert altijd als eerste bij onze wedstrijden aanwezig en afwezig zijn bij een teamwedstrijd zonder kennisgeving is normaal gesproken niks voor Robert.
De weldenkende lezer zal dan ook begrijpen dat het resultaat van de wedstrijd vanaf het startschot ondergeschikt was aan de situatie van de nestor van de Pion 1. Halverwege de wedstrijd bereikte mij het bericht dat hij vrijdagavond onwel was geworden en zaterdagochtend om 11.00 pas was ontwaakt in het ziekenhuis.
Uiteraard geen prettig bericht, maar wel fijn om te horen dat de situatie onder controle was. Veel sterkte de komende tijd!

Dan de wedstrijd zelf:

Aan het eerste bord had Alik plaatsgenomen. Met behulp van een stukoffer brak hij al snel het centrum open, waarna de activiteit van zijn stukken de doorslag gaf. Lekker snel klaar en alsnog op tijd voor de bruiloft (muchos gracias voor je aanwezigheid ondanks andere verplichtingen).

Op bord twee had Bas met de witte stukken maar weer eens een Catalaan op het bord getoverd, waarin zijn tegenstander de correcte openingsideeen leek uit te voeren.
Om de koningsstelling van de zwarte monarch te kraken, werden er twee stukken tegenaan gegooid. Helaas sloeg de aanval niet door en moest onze man berusten in eeuwig schaak.

Ondergetekende had aan het derde bord plaatsgenomen. Na een redelijk correcte opening en begin van het middenspel, taxeerde ik het eindspel compleet verkeerd.
Waar ik had gehoopt nog wat te kunnen pushen in het eindspel, bleek mijn tegenstander met wit de enige met reele winstkansen. Ondanks een bij vlagen ietwat
haperende techniek, kwam hij niet meer in de problemen en ging ik uiteindelijk nog voor zet 40 door mijn vlag.

Het vierde bord hadden we voor Robert gereserveerd, maar zoals u hierboven heeft kunnen lezen, bleef deze leeg.

Ludo leek aan het vijfde bord met zwart prettig uit de opening te komen. Hij nam in de opening veel ruimte op de damevleugel, maar dit leidde alleen maar tot verzwakkingen. Hij raakte al snel een pion kwijt waarvoor hij geen enkele compensatie had, en gaf in een gelijk lopereindspel met minus pion en nog een zwakke pion gedesillusioneerd op

Aan het zesde bord zat Pim geposteerd. Hij leek een prettige stelling opgebouwd te hebben met een ruimtevoordeel in het centrum en op de damevleugel. Hoe het daarna precies gelopen is heb ik niet helemaal meegekregen, tot de vlag van de tegenstander viel. Ik ga er hier maar even vanuit dat de druk hem teveel is geworden.

Frank leek aan bord zeven vanuit de opening direct in de problemen te komen. Hoewel de wal het schip nog keerde, bleef hij vanuit de opening toch een pion achter, die hij
in het restant van de partij niet meer heeft teruggezien. Helaas ook hier een nederlaag voor onze man.

Ook onze voorzitter bleek deze zaterdag bereid om het eerste team te komen versterken. Vanuit de opening leek het iniatief en vooral de controle over het centrum, in zwart's handen. Ondanks dat Ad zich kratig weerde, kwam zijn tegenstander uiteindelijk dwars door het centrum zetten, om een klopjacht op de witte monarch te beginnen.
Uiteindelijk hebben we ook hier het onderspit moeten delven.

Per saldo levert dit een 5,5 - 2,5 nederlaag op, dus de felicitaties dienen naar onze tegenstanders uit Dordrecht te gaan. Op naar de derde ronde, waar we hopelijk voor het eerst compleet aan zullen treden.

De Pion 3 is gepromoveerd naar een hogere klasse en dat betekent dat we het dit seizoen een stuk moeilijker krijgen dan vorig seizoen. Maar hoe moeilijk dan wel? Dat was voor de wedstrijd tegen Drie Torens 2 nog onduidelijk, maar nu alle wedstrijden van de 1e ronde gespeeld zijn is duidelijk wat de gemiddelde rating van de teams is in die 1e ronde en dat zegt wat over de perspectieven voor dit seizoen. De gemiddeldes per team waren in ronde 1 als volgt:

HSC 2 - 1795
DSC 1 - 1748
Paardje 1 - 1712
De Drie Torens 2 - 1700
RDS 2 - 1653
De Pion 3 - 1601
Eindhoven 4 - 1569
De Stukkenjagers 5 - 1453

Zo slecht staan we er dus nog niet op. Alle kans om dit seizoen wat puntjes te halen en ons te handhaven. Kampioen zullen we uiteraard niet worden.
Onze tegenstander in de eerste ronde, De Drie Torens 2, speelde met 3 invallers en heeft op volle sterkte een gemiddelde rating van 1800. Daarmee zijn ze één van de kampioenskandidaten. Bij ons was Jacques Smits verhinderd en speelde Ad Bruijns mee met De Pion 1. Marieke van Essen viel bij ons in. Voor onze gemiddelde rating maakt dat weinig uit, want de rating van Marieke is maar net even lager dan die van Ad Bruijns.

Maar dan de wedstrijd zelf. Jan Rijkse speelde tegen jeugdspeler Alex Olree. Een paar jaar geleden kwamen we hem ook al eens tegen en hij werd toen keihard van het bord geveegd. Maar jeugdspelers ontwikkelen zich snel en nu was het andersom. In een open stelling kreeg Alex Olree de beste aanvalskansen en hij benutte die optimaal. Een dodelijke mataanval volgde en Jan Rijkse werd zo genadeloos in de pan gehakt.
Onze invalster Marieke van Essen zette de zaken weer recht. Ze won ergens een pionnetje, speelde het verder keurig uit en later in de partij won ze nog een paar pionnen en de kwaliteit. Overtuigende overwinning van Marieke. Maar snel kwamen we weer op achterstand. Mark Mathon maakte de stelling zo snel mogelijk zo gecompliceerd mogelijk, maar verloor zelf het overzicht. Hij had prachtige dingen in gedachten, maar dan moet je wel beginnen bij de eerste zet van de combinatie en niet bij de tweede. Hij vergat zijn paard, dat door een pion aangevallen stond, weg te halen, verloor dat dus en gaf er een zet later nog een extra stuk bij cadeau. Valse start voor onze teamcaptain, volgende keer beter. In de tussentijd had ik zelf remise aangenomen in een stelling waar geen van beiden meer winstperspectief meer had.
Daarmee stond het 1½-2½ en het zag er niet goed voor ons uit. Erik en Henk leken hard naar een remise op weg, Bas stond onder grote druk en heel gedrongen en Peter stond ronduit verloren. De tegenstander van Bas Robben zal bij sommige oudere spelers onder ons wel bekend zijn: Michel Montenegro. Hij heeft vroeger (heel vroeger) bij BSV gespeeld en was toen al een speler die schakers van ons niveau moeiteloos versloeg. Wel, hij is niet slechter geworden. Hij zette Bas Robben al vroeg in de partij met de rug tegen de muur, Bas wist nog best lang stand te houden, maar bezweek toch onder de grote druk. Hier en daar sneuvelde een pionnetje, Michel stoomde op met zijn vrijpionnen en Bas verloor.
Peter Huijser zag dat zijn tegenstander op de damevleugel een overmacht aan pionnen had en alles leek erop dat die pionnen vroeg of laat op zouden marcheren en hem de kop zouden gaan kosten. Maar Peter Huijser is een knokker. Hij knokte zich terug in de wedstrijd, strooide met dreigingen en pakte zijn pionnen weer terug, waarna het ineens weer alle kanten op kon gaan. Voor Peter ging het de goeie kant op. Hij wist zijn tegenstander zelfs gewoon mat te zetten. De zoveelste miraculeuze overwinning van Peter Huijser; hij grossiert erin.
De druk lag toen bij Erik van Elven en Henk Alberts. Eén van hen zou moeten winnen om een matchpunt binnen te halen. Maar bij beiden stond een potremisestelling op het bord. Erik van Elven probeerde in een eindspel met beiden 2 lopers en een hoop pionnen nog wel wat, maar moest toch berusten in een puntendeling. Henk Alberts had een toreneindspel op het bord met beiden een toren en 3 pionnen en zag geen enkele mogelijkheid meer op winst. Merkwaardig genoeg werd zijn remise-aanbod door de tegenstander geweigerd en pas na een uur lang op en neer schuiven met torens berustte hij in de onvermijdelijke remise. . Daarmee verloren we met minimaal verschil, al hadden we nooit echt uitzicht op meer. Ons spel geeft niettemin wel vertrouwen voor het komende seizoen en we zullen best nog wat punten pakken, al zal dat in de volgende wedstrijd (in Dongen tegen DSC 1) bijzonder lastig worden.

De Pion 3 - De Drie Torens 2  3½ - 4½ 
Erik van Elven (1850) - Jan Douwes (1979) ½ - ½
Henk Alberts (1608) - Daniël van Boxtel (1881) ½ - ½
Bas Robben (1556) - Michel Montenegro (1867) 0 - 1
Peter Huijser (1585) - Frank Schouten (1638) 1 - 0
Kees van Hogeloon (1510) - Pieter Priems (1756) ½ - ½
Marieke van Essen (1643) - Cemil Kaya (1488) 1 - 0
Mark Mathon (1501) - Jan Korevaar (1456) 0 - 1
Jan Rijkse (1556) - Alex Olree (1535) 0 - 1

 

 

De aftrap van het KNSB-seizoen 2019-2020 stond voor het eerste team van de Pion gepland tegen Blerick in Venlo. Met slechts acht vaste spelers en in de praktijk geen invallers, belooft het een zwaar seizoen te worden. Ik vind het ronduit schandalig dat het binnen een club als De Pion niet mogelijk is om een compleet eerste team op de been te brengen. Dit wordt nog eens extra opmerkelijk als je bedenkt dat er voor het derde en vierde team nog niet eens een competitiewedstrijd op de planning stond.

Over de wedstrijd an sich kan ik heel kort zijn. Het gedrag/gedoe rondom de opstelling van onze tegenstanders verdiende alles behalve de schoonheidsprijs. Op het moment dat je zelf niet in staat bent om een volledig team op te stellen, verlies je naar mijn mening echter elk recht van spreken. Ik wil hier dan verder ook geen woorden aan vuil maken.

Met maar liefst vijf spelers reisden we af naar Venlo. In de wetenschap dat er voor het behalen van matchpunten een gigantisch wonder nodig was, kon er door iedereen vrijuit gespeeld worden. De vijf matadoren die de reis naar Limburg wel hadden gemaakt, verloren deze mini-match met 3-2. Gezien het ratingoverwicht van onze Duits/Limburgse vrienden was dit geenszins een schande. Samen met de drie reglementaire overwinning voor Blerick, zorgt dit voor een  6-2 eindstand. Voor de persoonlijke uitslagen, verwijs ik eenieder graag door naar de website van de schaakbond.

Eindelijk! Weer een verslag van uw waardige geschiedschrijver. Tweemaal heeft de geschiedschrijver zijn nobele taak verzaakt, met goede redenen, vast en zeker. Maar tjonge, wat was de geschiedschrijver doodsbang voor de gortspaan na het verzaken. Gortspaan? Ah, u weet nog niet waar uw geschiedschrijver naar toe wil. Wel, tijdens het verzaken heeft uw geschiedschrijver onderzoek gedaan naar de herkomst van ‘driemaal is scheepsrecht’ en zie hier, een verslag op de derde maal.

Laad meer