In Oosterhout heerste lange tijd een sombere stemming. "Jullie hadden toch zo'n mooie beker?", werd er regelmatig gevraagd. "Ja, die hadden we", was dan het antwoord. "Maar daar is De Pion nu mee vandoor." De beker werd gemist. De ereplek, die was gereserveerd voor die prachtige beker stond er kaal en verlaten bij. Wat een treurige aanblik... Een poging om de beker te heroveren strandde een paar weken geleden op een haar na. Maar er was een herkansing..
Alles werd op alles gezet. In de eerste ronde trad D4 2 aan met een wat mindere bezetting tegen De Drie Torens 3 om De Pion zand in de ogen de strooien. Het lukte. Bij De Pion 3 dachten ze dat ze D4 2 wel konden hebben. Makkie, zo te zien. Maar daar vergisten de Pionezen zich lelijk in. Want D4 2 kwam met een sterk achttal naar Roosendaal. Voor veel geld werd uit Enschede zelfs Wouter Jans aangetrokken, die de spelers van De Pion bovendien door en door kent. Oud-speler van De Pion, afkomstig uit de jeugd van Eeuwig Schaak en zijn eerste schaaklessen nog gekregen van Cor Lazeroms. Nou ja, eigenlijk is Wouter Jans verhuisd naar Oosterhout en heeft hij zich zelf aangemeld bij D4, maar goed, daar gaat het niet om. Het is in ieder geval een flinke versterking voor de Oosterhouters en dat bleek ook wel.
Het was spannend op alle borden. Op maar liefst 5 borden had dat een remise tot gevolg. In 4 gevallen omdat geen van de spelers beslissend voordeel wist te krijgen. In één geval omdat een speler dacht geen beslissend voordeel te kunnen krijgen. Patrick Heijnen viel in op het 7e bord, kreeg een lastige partij voor de kiezen, waarbij zijn koning stevig onder vuur kwam te liggen, maar verdedigde zich uitstekend en wikkelde af naar een gelijkwaardig eindspel. Zijn tegenstander wist de oppositie te krijgen, maar kwam er niet door en bood remise aan. Kwam er niet door? De koning had eenvoudig de stelling binnen kunnen wandelen en Patricks pionnen eraf kunnen slaan, maar gelukkig voor Patrick zag hij dat over het hoofd, waardoor Patrick een uitstekende invalbeurt wist te bekronen met een half punt.
Op 3 borden ging het mis voor De Pion. Het verhaal van Henk Alberts tegen Wouter Jans en dat van mij tegen Pieter Sandijck leek wel op elkaar. Beiden wisten we ons aardig stand te houden tegen een sterke tegenstander, maar konden niet voorkomen dat we een pionnetje verloren en dat nekte ons in het eindspel. Twee pionnetjes, dat was feitelijk het verschil tussen D4 2 en De Pion 3. Twee pionnetjes, die ons de beker en de matchpunten kostten.
Op het 3e bord waar het mis ging, ging het niet mis. Ad Bruijns moest de kwaliteit geven om erger te voorkomen en probeerde een middag lang remise te keepen in een in principe verloren stelling. Hij deed dat door de stelling op slot proberen te houden, zijn tegenstander (Frans van Gils) wist de boel toch open te breken en toen leek het eind nabij voor Ad. Maar de partij kende een verrassend slot. Ad drong met dame en toren de stelling binnen en zette zijn tegenstander mat. De match was al verloren, maar Ad had met zijn Houdini-act de eer gered en liep de rest van de dag met een big smile rond. Dat doet Ad sowieso al, maar nu was de smile wat bigger dan anders.
En D4 heeft de beker terug. Die zal een prachtig plekje krijgen in de speelzaal van D4, waar iedereen de beker met uitpuilende ogen kan bewonderen en zich af kan vragen hoe zoiets wondermoois in de wereld is gekomen. Ze hebben in ieder geval beloofd het ding niet, zoals de vorige keer, te dumpen in een vuilnisbak in de bosjes...

De Pion 3 - D4 2  3½ - 4½

Ad Bruijns (1681) - Frans van Gils (1781) 1 - 0
Imad Abou Dehn (1745) - Arie van Heeren (1803) ½ - ½
Henk Alberts (1662) - Wouter Jans (1825) 0 - 1
Bas Robben (1549) - Erik Boom (1733) ½ - ½
Kees van Hogeloon (1536) - Pieter Sandijck (1723) 0 - 1
Mark Mathon (1536) - Jolanda van de Ven (1632) ½ - ½
Patrick Heijnen (1297) - Frans Hulsker (1414) ½ - ½
Jan Rijkse (1539) - Wim Maanders (1453) ½ - ½

DSC C – De Pion D

Afgelopen vrijdag, 27 oktober heeft het laatste team van De Pion met 3-1 gewonnen van de Dongense club.

De eerste ronde had DSC C met 4-0 gewonnen van Rode Lopers A, dus onze tegenstander moet zeker niet onderschat worden.  Op sommige borden bleek het ook even spannend te worden.

Bord 1: Imad Abou Dehn  - Xander Mahieu (1363)

Op het hoogste bord werd een scherpe partij gespeeld. In een siciliaanse drakenvariant wist Imad een sterk paard te krijgen op d5. Deze viel een pionnetje aan op e7, waardoor de dame terug moest naar d8 (en dus erg passief werd). Xander ruilde zijn zwartveldige loper af tegen een paard op d4. Hierdoor werd de zwartveldige loper van Imad juist erg sterk. Langzaam trok onze bord 1 speler de partij naar zich toe met een aanval op de zwarte koning. Zijn tegenstander, Xander,  bleef stug doorspelen. In een betere, zo niet gewonnen stelling, sloeg het noodlot opeens toe. Imad blunderde in het eindspel materiaal weg en verloor de partij.

 

Bord 2: Maarten de Kloe (1412) – Koen Riemens

Zelf speelde ik een lastige partij, waar het een tijd lang beide kanten op kon. In een siciliaanse Najdorf rokeerden beide koningen niet. Door middel van een wedstrijdje tussen de g pion van wit en de b pion van zwart stonden er opeens twee stukken in. Maarten sloeg het paard op f6 en sloeg volgende zet met tempo door op g7. Ik zelf sloeg een paard op c3. Wit werd alleen gedwongen pion b3 te spelen aangezien er niet gepakt kon worden op c3 (stond gedekt door een dame op c7).

Met een trucje wist ik een pion in het centrum te winnen. Vervolgens miste ik een zet en kreeg wit weer tegenspel. Er was een lastige stelling ontstaan met actieve dames en onveilig geplaatste koningen. Met een penning wist ik uiteindelijk materiaal te winnen. Maarten bleef nog lang doorspelen in het eindspel, maar werd uiteindelijk toch mat gezet.

 

Bord 3: Henk Alberts – Thijs Kimenai (1133)

Op het derde bord speelde Henk een wat rustigere partij tegen Thijs. Zelf heb ik weinig van de partij mee gekregen omdat ik druk bezig was met mijn eigen partij. In een eindspel met toren + loper tegen toren +loper stonden de stukken van Henk iets actiever. De loper van Thijs stond op de achterste rij en werd een aanvalsdoel voor de witte toren. De loper werd dus aangevallen en moest weg. Helaas zette Thijs deze neer op het verkeerde veld. Met een torenschaakje werd de loper opgehaald en toen konden de stukken gelijk wel in het doosje.

 

Bord 4: Jeroen van Gool – Ger Ijzermans

Op het laatste bord kwam een Caro-Kann op het bord. Ger pakte wat ruimte op de damevleugel. Dit kostte wel wat tijd, waardoor wit iets actievere stukken had. Met een pionoffer werden de zwarte lopers opeens wat actiever. Een paard van wit kwam in de penning te staan. Het paard viel niet meer te dekken, dus werd er een kwaliteit gegeven om uit de penning te komen. Ger weet vervolgens zijn stelling snel te verbeteren. Jeroen gebruikt steeds meer tijd, wat leidde tot een ongelukkige zet. Met een dubbele aanval ontstond er een keuze voor wit: de dame verliezen om mat gezet worden. Punt voor Ger.

 

En zo kwam de uitslag op 3-1. Een winst van de pion viel zeker te verwachten gezien het ratingverschil, maar onze tegenstanders wisten toch een behoorlijke tegenstand te bieden.

Complimenten aan DSC voor de gezelligheid. Zelfs een hond werd meegenomen de speelzaal in als toeschouwer van de partijen.

 

Verslag van DSC valt hier te lezen:

https://www.dscdongen.nl/70-gegevens-over-de-competitie/externdsc-c/1295-dsc-a-de-pion

Gisterenavond, 26 oktober, heeft De Pion C nogmaals laten blijken voor het kampioenschap in klasse A2 te gaan. Onder het toeziend oog van een supporter(!) werd er gewonnen van de Schaakhoeve. 

Dit seizoen is de Pion 4 flink uitgebreid, met 13 spelers zal het af en toe best druk zijn op het reservebankje.
De eerste ronde mochten we tegen het uit de 2e klasse gedegradeerde team, iets waar een vorig seizoen een klein katertje aan over hebben gehouden. Ditmaal was het de Vughtse Toren 2.

Een goede voorbereiding kan wonderen doen, maar vanwege een foutje bij het 'allen beantwoorden' kwam bij de meeste spelers de teamopstelling pas laat aan. Desondanks was de delegatie uit Roosendaal en Belgié op tijd bij de Mac. Op naar het pitoreske Vught.
Ruim op tijd was het complete team bij café van Berkel, zeker een aangename verrassing, aangezien we als schakers vaak aan de late kant zijn.

Eindelijk was het dan zover. We waren na een jaar weer thuis. Thuis in de tweede klasse wel te verstaan.
Onze eerste tegenstander was De Raadsheer. Ze zijn verhuisd naar een nieuwe locatie. Bij aanvang van de wedstrijden moesten we vernemen dat de partijen die om half vijf nog niet afgelopen waren verder gespeeld moesten worden in een ander gebouw. De tegenstander van Bas had niet doorgekregen dat de wedstrijden om deze reden om 12 uur begonnen en hij kwam dus pas na ruim 40 minuten aangesneld.

Imad ging op bord 8 als een trein. Hij won snel een kwaliteit en dwong zijn tegenstandster een aantal zetten later tot een verplicht dameoffer. Daarna bouwde Imad rustig een aanval op en  hield zijn eigen koning goed beschermd. Nadat hij met een paardvork nog eens een extra stuk won, was er geen houden meer aan. Na anderhalf uur was het eerste bordpunt van het jaar binnen! (0-1)

Op bord 7 stelde Jan al snel daarna remise voor. De dames waren al van het bord, maar er stonden nog genoeg lichte stukken. Toch zag ook de tegenstander van Jan geen heil meer in een vervolg. Jan had de andere borden al gezien en had door dat deze remise ons heel goed uit zou komen. Na zeven kwartier stond het 0,5 - 1,5.

Peter op bord 6 dreef zijn tegenstander steeds verder tot wanhoop. Hij had al snel een toren gewonnen en ging al snel als het bekende mes door het pakje boter. Zijn tegenstander restte niets anders dan de koning neer te leggen en zo stonden we binnen 2 uur met 0,5 - 2,5 voor.

Kees op bord 4 had een merkwaardig verloop van de partij. Zijn dame en torens werkten zeer goed samen op de middenlijnen van het bord. Toch zag Kees een zet over het hoofd en in een betere stelling werd hij gedwongen om met een toren en loper tegen de dame van de tegenstander te knokken. Zijn tegenstander leek in het voordeel, maar toch kwam Kees verrassend sterk terug. Hij kreeg het voor elkaar om een mataanval op het bord te krijgen. Zijn tegenstander was gedwongen de dame voor Kees zijn toren te geven. Kees had nog een loper en verder hadden beide spelers nog enkel pionnen. Kees speelde het prima uit en zijn tegenstander gaf al snel daarna op (0,5 - 3,5)

Jacques speelde op bord 5 een puike partij. Zowel hij als zijn tegenstander rokeerden lang. Beide hadden ook niet alle stukken ontwikkeld toen Jacques al in de aanval ging. Zijn tegenstander kreeg verschillende dubbele aanvallen om zijn oren en moest constant in de gaten houden dat Jacques niet met loper en dame over de diagonalen binnen zou vallen. Zijn tegenstander dacht nog even een dameruil te forceren, maar nadat Jacques met een promoverende pion nog een stuk won, stond hij ineens 2 stukken en een aantal pionnen voor.
Na twee en een half uur, gaf zijn tegenstander op. (0,5 - 5,5)

Ad op bord 1 kwam al snel in een situatie waarin beide spelers een aantal pionnen hadden. Ad had nog een toren en zijn tegenstander een loper. Ad kon eerst rustig afwachten wat er op de andere borden gebeurde en hoefde niets te forceren. Hij speelde heel rustig en manouvreerde zijn koning en toren zo in positie dat zijn tegenstander moest gaan lopen met de koning. De koning liep niet de goede kant op en Ad liet zien hoe een koning, toren en pion de tegenstander aan de rand van het bord prima mat kunnen zetten. (0,5 - 6,5)

Nu was alleen Bas nog bezig. Zijn tegenstander deed goed zijn best om de 40 zetten te halen in het nieuwe speeltempo. Er kwam een lastige stelling op het bord waarin de lopers en paarden van links naar rechts over het bord vlogen en het voor de omstanders niet te bepalen was, hoe deze wedstrijd zou aflopen. Bas gooide op een gegeven moment een pion in het centrum naar voor om daar van een dubbelpion af te komen. Zijn tegenstander bleek echter een paardoffer te zien die bij de omstanders de wenkbrauwen deed fronsen. Alles ging open en Bas kwam een pion achter. Nog niets aan de hand. (Bas had een dreiging van eeuwig schaak). Bas verplaatste in zijn poging de stelling te verdedigen de koning en dame niet naar de juiste velden. Daar waar Bas dacht pionnen terug te kunnen winnen zette zijn tegenstander hem ineens mat. Nu was hij mooi op tijd klaar, zodat hij niet naar een ander locatie hoefde om verder te spelen. 

We hebben de wedstrijd met 1,5 - 6,5 gewonnen. Met een fijn gevoel reden we terug naar huis.

Op naar de volgende wedstrijd. Andere opstelling, ander wedstrijdplan, maar wellicht wel weer met een prima resultaat. De eerste punten hebben we vast binnen!!!

De lijdensweg van De Pion 3 is ten einde. We zijn gedegradeerd en volgend seizoen zitten we weer in de 2e klasse tegen teams van ons eigen bescheiden niveau te spelen. Tegen BSV 2 was de afstraffing hard: 7½-½. We hadden geen schijn van kans. Hier en daar hadden we wellicht een bordpuntje kunnen pakken, maar dat we gingen verliezen werd al snel duidelijk. Hier ons treurige relaas.

Laad meer