Drie torens tegen een pion, dat wordt een oneerlijke strijd. Tilburg werd het strijdtoneel voor een treffen in de dit jaar opgerichte 6e klasse. De locatie kijkt uit op een 19e-eeuws missiehuis en de buurman is een coffeeshop. Alsof dit niet voldoende is om hogere te raken is het denksportcentrum zelf nog eens vernoemd naar een figuur uit de Griekse Mythologie, Theseus.

Hoe schrijf je een verslag van iets waar je niet bij geweest bent? Wordt het verslag dan geen ‘fake news’-gevalletje? Het risico is aanzienlijk dat de geschreven feiten afwijken van de werkelijke feiten en daarmee zijn de geschreven feiten geen feiten meer. De schrijver dezes roept daar tegen in dat de bewijslast in dit geval niet bij de schrijver ligt, want wat u hieronder aan gaat treffen is zijn kijk op de zaak en voor hem zijn het de werkelijke feiten. Veel leesplezier.

Een wedstrijd tegen een gelijkwaardige tegenstander, met op elk bord spelers van ongeveer gelijke sterkte, die alle kanten op kan. Dan verwachtten we tegen De Raadsheer en dat kregen we ook. Zij het dat het voor ons net de verkeerde kant op ging.
Het duurde lang voor de eerste beslissing viel. Die leek even te komen op het bord van Jan Rijkse. Jan was in het begin van de partij ergens een pionnetje kwijtgeraakt, won die weer terug en vond het toen tijd voor een remise-aanbod. Zijn tegenstander sloeg het echter af. Een tijdje later viel de eerste beslissing aan het bord van Peter Huijser. Zijn tegenstander René Roks toverde een fabuleuze combinatie uit de mouw, waarmee hij Peter op de knieën kreeg: 1-0 voor De Raadsheer. Jan Rijkse besloot na het afgeslagen remise-aanbod er nog even vol voor te gaan, kwam beter en beter te staan en won zijn partij. Wijze les: sla nooit een remise-aanbod van Jan Rijkse af! Bas Robben speelde tegen André van der Laar (oud-voorzitter van De Pion) een boeiende partij, waarbij geen van beiden beslissend voordeel wist te krijgen, met als logisch resultaat remise. Stand 1½-1½.
Mark Mathon had het lastig tegen Adrie Domen, leek het nog even toch net remise te kunnen houden, maar de druk op een cruciale pion werd te groot, de pion sneuvelde en Marks stelling donderde als een kaartenhuis in elkaar. Mark verloor dus. Ad Bruijns speelde, zoals we van hem gewend zijn, een degelijke remise. Henk Alberts trok de stand weer gelijk met een fraaie zege. Zijn tegenstander speelde zijn stukken meer achteruit dan vooruit, waardoor ze elkaar wat in de weg stonden en daar maakte Henk handig gebruik van. Hij dreigde zoveel tegelijk dat het niet allemaal meer te keepen was. Zelf verloor ik tegen Jan Vriends al in het begin van de partij door een desperado-zet tijdens een afruilactie een pion en kreeg daar geen compensatie voor. Jan Vriends liet het voordeel niet meer los en loodste het spel soeverein naar een voor hem gewonnen eindspel.
Met een stand van 4-3 voor De Raadsheer was de hoop op een wedstrijdpunt gevestigd op Erik van Elven. Die stond in principe gewonnen, maar wel in een enorm ingewikkelde stelling, terwijl Erik intussen zowat al zijn tijd opgebruikt had. Zijn tegenstander sleepte door herhaling van zetten remise uit het vuur en Erik baalde als een stekker. "Schaken is gewoon een kutspel", was Eriks conclusie. Laten we hopen dat hij in de volgende wedstrijd tegen CSV met een fraaie overwinning weer een devoot aanhanger van Caïssa kan worden.

De Raadsheer 2 - De Pion 3 4½ - 3½

Luuk van Dongen (1520) - Erik van Elven (1876) ½ - ½
Willem de Kort (1633) - Ad Bruijns (1654) ½ - ½
Jan van den Berg (1640) - Henk Alberts (1621) 0 - 1
André van der Laar (1602) - Bas Robben (1565) ½ - ½
René Roks (1551) - Peter Huijser (1597) 1 - 0
Jan Vriends (1560) - Kees van Hogeloon (1523) 1 - 0
Jos van Ginneken (1527) - Jan Rijkse (1526) 0 - 1
Adrie Domen (1455) - Mark Mathon (1535) 1 - 0

 

 

De avondcompetitie is dit jaar wat anders bij De Pion. Van vier teams naar twee teams betekent een verschuiving van de manschappen. Maar daar kan soms gebruik van gemaakt worden. Tegenstanders die niet weten wie er gaan spelen en dus maar uit gaan van het ergste. Zo was het in de eerste ronde en ook in de tweede ronde bleek het een verrassing te zijn voor de manschappen van HMC Den Bosch. Met een gemiddelde speelsterke van 2329 was HMC op volle sterkte aangetreden. Terecht natuurlijk, want ook wij, De Pion A, waren sterk op komen dagen. Gemiddeld toch mooi boven de 2000 aan elo-punten. Maar wie hadden er plaatsgenomen achter de borden?

De Pion B wint een bordpunt. Vrijdagavond via Fijnaart naar Bergen op Zoom. De opgaande lijn wordt voortgezet.

Bèrrege. Het heeft weer even geduurd, maar de mannûh van het Tweede hoeven voor hun uitwedstrijden niet altijd meer ver weg. Verzamelen om half één bij de Mac en dan gewoon keurig op tijd achter het bord verschijnen. De borden stonden opgesteld in een dependance van ’t Rijks. Niet meer het oude vertrouwen Café Bellevue, waar ondergetekende naar toe zou zijn gereden. Immers verandering kunnen wij niet aan. Dit wilt men echter niet lezen, men wilt de spannende partijen voorbij zien komen. Dat komt goed uit want ondanks het ratingoverwicht was er genoeg spanning op de borden te zien. Tijd dus voor een stukje geschiedschrijving.

Laad meer