Net als de vorige keer begonnen we enigszins gehandicapt aan de wedstrijd. We moesten het (wederom) stellen zonder Ad Bruijns, die met het 1e meespeelde, en zonder Henk Alberts, die inviel in het 2e. Marieke van Essen had het tijdens haar invalbeurt zo goed gedaan dat ze meteen doorgeschoven is naar het 2e, waar ze overigens opnieuw een sublieme prestatie wegzette. Theo Potjes speelde dit keer bij ons en zorgde ook meteen voor het vervoer, zodat we met twee Lexus-bolides (die van Theo en die van Jacques Smits) naar Dongen zoefden. We doen het niet voor minder!

Vooraf stond al vast dat we het tegen DSC 1 moeilijk zouden krijgen en de kans op een overwinning bijzonder klein was. Toch begonnen we met een opsteker. Mijn tegenstander speelde de opening wel erg ongelukkig, waardoor ik na een minuut of 10 spelen al straal gewonnen kwam te staan. Ik mepte het ene na het andere stuk van het bord af, joeg de witte koning zo ongeveer naar a8 en zette hem daar mat. Dat doet een mens goed...
Jan Rijkse kwam na de opening na een ongelukkig zetje beduidend minder te staan, maar nadat alle stukken werden afgeruild was het voordeel voor zijn tegenstander weg en hield hij het remise. Na 2 partijen 1½ punt. Zou er vandaag een verrassing inzitten?
Het antwoord: nee! Ineens sneuvelden de dappere strijders van het 3e bij bosjes. Theo Potjes werd met zijn rug tegen de muur gedrukt, kon zich nog een tijdje staande houden, maar toen kraakte zijn fort en ging de partij verloren. Peter Huijser had even goede hoop toen hij een pion won, maar de prijs voor die pion was hoog. Zijn stelling werd zienderogen slechter en ook hij ging eraan voor de moeite. Bij Bas Robben ontstond aan weerszijden een enorme chaos, waarin Bas zich aanvankelijk uitstekend staande hield. Eén van zijn pionnen sneuvelde, maar hij had nog wel wat spel... Totdat Bas een stuk wegblunderde en toen was het heel snel gedaan: 3½-1½ voor DSC.
Erik van Elven gaf heel lang goed tegenspel aan een tegenstander met een rating van 2136. Totdat een dame zich met veel verleidelijke charme Eriks stelling binnendrong en brutaalweg een pionnetje meejatte. Dat deed Erik aan het eind de das om en ook hij verloor. Mark Mathon wist het met wat moeite remise te houden, meer zat er echt niet in en vervolgens was het wachten op Jacques Smits.
Voor Jacques Smits zag het er het grootste deel van de middag heel slecht uit. Hij verloor 2 pionnen en leek rijp voor de slachtbank. Maar Jacques sputterde hard tegen, won een pionnetje terug en maakte het zijn tegenstander bijzonder lastig. Toen die tegenstander een stuk wegblunderde waren de winstkansen ineens voor Jacques, al moesten nog heel wat venijnige varianten met aanvallen op Jacques' koning en eeuwig schaak vermeden worden. Dat deed Jacques zeer kundig en met hele nauwkeurige zetjes nam hij langzamerhand het initiatief en de aanval over en sleepte hij het volle punt eruit. Eindstand 5-3; dat klinkt zo slecht nog niet tegen een team met gemiddeld 200 elopunten meer. Onze kansen om te winnen komen nog wel. Maar hopelijk kunnen we tegen die tijd wel over onze beste spelers beschikken...

DSC 1 - De Pion 3 5 - 3
Maarten van der Burght (2136) - Erik van Elven (1850) 1 - 0
Mark Maas (1876) - Bas Robben (1556) 1 - 0
Roelant Schoots (1983) - Jacques Smits (1581) 0 - 1 (!!!)
Pierre Mulders (1616) - Peter Huijser (1585) 1 - 0
Ivo de Ligt (1691) - Theo Potjes (1363) 1 - 0
Maarten de Kloe (1534) - Kees van Hogeloon (1510) 0 - 1
Xander Mahieu (1530) - Jan Rijkse (1556) ½ - ½
Ad Swinkels (1688) - Mark Mathon (1501) ½ - ½

 

 

De Pion 2 – Charlois Europoort 3

 

Afgelopen zaterdag is de tweede ronde van de externe competitie gespeeld door de mannûh van het tweede. Een lange tijd bleef het spannend en leek het alsof we nog punten konden pakken, maar helaas viel de uitslag net de andere kant op… Hier een overzichtje van de partijen:

 

Bord 1

 

Onze kopman Ivo speelde een lange pot. In een siciliaanse najdorf speelde de tegenstander, Lucia, een vroege a4 en vervolgens a5. Dit gaf Ivo de tijd om de stelling open te breken in het centrum met d5. Dit leverde een rommelige stelling op, waarbij wat pionnetjes werden afgeruild. Na een lastig middenspel kwam er een stelling op het bord waarbij Ivo nog een toren en vier pionnen had. De andere kleur had nog een paard en een loper en drie pionnen. Ivo kreeg een vrijpion en miste jammergenoeg een winstkans. Vijf zetten later was het remise.

 

Bord 2

 

Ngo Hin kreeg een vreemde opening tegen in zijn pot tegen Gijsbert. Er werd een Caro-Kann gespeeld met 3. … b5 en 4… b4. Dit zorgde voor een vreemde open stelling op de damevleugel. Op een gegeven moment werd er met een loper een pionnetje op h6 gepakt door onze Cheng, maar er werd een tussenzetje over het hoofd gezien. De loper was verloren. Nu denk je de partij is verloren, maar Ngo Hin dacht er anders over. Er werd nog een stuk geofferd om twee sterke vrijpionnen te krijgen. Na het offer (in een lastige maar toch verloren stelling) besloot de Chinese bliksem te beginnen aan zijn theeritueel. Twee keer het kopje linksom en drie keer rechtsom draaien, dat brengt blijkbaar geluk. Een stuk werd teruggewonnen en er werd berust in een remise.

 

Bord 3

 

Vanuit het vierpaardenspel kreeg Benny (met zwart) een klein plusje tegen Andrzej. Hierna werd een steeds betere stelling verkregen. Als er één partij was waar ik me niet echt zorgen om maakte, dan was het deze partij wel. Benny won een pion bij het ingaan van een toreneindspel en zette de toren van de tegenstander helemaal buitenspel. De partij werd hierna snel gewonnen. Goede pot Benny!

 

Bord 4

 

Uwer teamleider van het tweede speelde op bord 4 een lekker potje tegen een invaller van Charlois, Pearl. Ondanks zijn rating van 1572 zat hij goed te spelen. Ik speelde een Engelse opening. Mijn witte b-pion werd geruild voor de zwarte a-pion, waardoor ik actief spel kreeg met mijn toren. Met mijn dame op c2 en een toren op c4 wist ik druk te zetten op een achtergebleven pion op c7, waardoor de zwarte stukken alleen maar aan het verdedigen waren. Zwart miste nog een kans met b5 om zijn stukken actief te maken, wat een erg ingewikkelde stelling zou opleveren. Gelukkig voor mij werd dit niet gespeeld. Met een extra gelukskoekje die ik van mijn tegenstander kreeg wist ik een paard op de 6de rij te krijgen. Deze moest geslagen worden door een toren, dus ik stond opeens een kwaliteit voor. Hierna konden de stukken afgeruild worden en bleef er een gewonnen eindspel over.

 

Bord 5

 

Naast mij speelde Marcel een scherpe pot tegen de teamleider van Charlois, Angelique. Marcel wist een pionnetje te snoepen (geen gelukspepermuntje Marcel ;p) op h3 met zijn loper, maar zette vervolgens die loper op het verkeerde veld terug om zijn voordeel vast te kunnen houden. In een lastige stelling werd later ook nog een loper geofferd op f2, wat een enorme aanval op de witte koningsstelling opleverde. Er werd goed verdedigd, maar helaas heeft Marcel wel enkele winstzetten gemist in de tijdnoodfase van Angelique. Overigens had Marcel zelf ook niet veel tijd. De dames werden op een gegeven moment van het bord geruild, waarna wit een stuk voor bleef staan.

 

Bord 6

 

Over Eric zijn partij tegen Eduard valt weinig te zeggen. Het ging gelijk op. De tegenstander deed één onnauwkeurige zet, maar later we zeggen dat Eric door de blije bomenvrienden het bos niet meer zag. Er werden wat stukken afgeruild en er werd besloten tot een remise.

 

Bord 7

 

Op dit bord speelde René tegen Cor. Je kunt ook wel zeggen dat hij tegen zichzelf aan het spelen was, want het London systeem kwam op het bord. Het leek alsof de aanval van René door zou zetten, er zat zelfs een mooi matvariantje in. De tegenstander kon alleen net op tijd een kwaliteit offeren om zo in een beter eindspel te komen. Verdiende winst voor Cor, in de analyse bleek dat hij veel verder vooruit had gedacht.

 

 

Bord 8

 

Onze supersub Ferdin viel in op ons laatste bord en moest spelen tegen André. Van deze partij heb ik weinig meegekregen, maar wat ik wel weet is dat er voor een Engelse Botvinnik opzet werd gekozen door wit. De witte aanval sloeg helaas niet door en zwart won. Ferdin zijn opmerking: volgende keer lekker aanvallender spelen!

 

 

En zo weet de oplettende lezer dat we niet verder kwamen dan 3,5 punten. Volgende ronde hopelijk beter, want we hadden zeker kans op een matchpunt..

 

 

De uitslagen

 

De Pion 2

Charlois Europoort 3

   

Kok, I. (Ivo)

2149

Pascual Palomo, L. (Lucia)

2080

z-w

½ - ½

Cheng, N.H. (Ngo Hin)

2014

Kamerman, C.G. (Gijsbert)

2021

w-z

½ - ½

Onrust, B. (Benny)

1994

Pietrow, A. (Andrzej)

1998

z-w

1 - 0

Riemens, K. (Koen)

1926

Uyttenhove, P.C. (Pearl)

1572

w-z

1 - 0

Huijser, M.W. (Marcel)

1917

Osinga, A. (Angelique)

1924

z-w

0 - 1

Loon van, E. (Eric)

1885

Smits, E.D. (Eduard)

1910

w-z

½ - ½

Broek van den, R. (René)

1903

Wit de, C. (Cor)

1998

z-w

0 - 1

Graag de, F.J. (Ferdin)

1521

Graaf van der, V.A. (André)

1908

w-z

0 - 1

Gemiddelde Rating:

1914

Gemiddelde Rating:

1926

 

3½-4½

 

 

 

 

Zaterdag 2 november 2019 werd de tweede ronde van de KNSB-competitie afgewerkt. Voor het eerst stond er een wedstrijd op het programma tegen Dordrecht 1. Waar wij wederom problemen hadden met de personele bezetting, bleek dit ook te gelden voor onze tegenstanders, die verre van op volle oorlogssterkte naar Roosendaal waren afgereisd.

Normaal gesproken is Robert altijd als eerste bij onze wedstrijden aanwezig en afwezig zijn bij een teamwedstrijd zonder kennisgeving is normaal gesproken niks voor Robert.
De weldenkende lezer zal dan ook begrijpen dat het resultaat van de wedstrijd vanaf het startschot ondergeschikt was aan de situatie van de nestor van de Pion 1. Halverwege de wedstrijd bereikte mij het bericht dat hij vrijdagavond onwel was geworden en zaterdagochtend om 11.00 pas was ontwaakt in het ziekenhuis.
Uiteraard geen prettig bericht, maar wel fijn om te horen dat de situatie onder controle was. Veel sterkte de komende tijd!

Dan de wedstrijd zelf:

Aan het eerste bord had Alik plaatsgenomen. Met behulp van een stukoffer brak hij al snel het centrum open, waarna de activiteit van zijn stukken de doorslag gaf. Lekker snel klaar en alsnog op tijd voor de bruiloft (muchos gracias voor je aanwezigheid ondanks andere verplichtingen).

Op bord twee had Bas met de witte stukken maar weer eens een Catalaan op het bord getoverd, waarin zijn tegenstander de correcte openingsideeen leek uit te voeren.
Om de koningsstelling van de zwarte monarch te kraken, werden er twee stukken tegenaan gegooid. Helaas sloeg de aanval niet door en moest onze man berusten in eeuwig schaak.

Ondergetekende had aan het derde bord plaatsgenomen. Na een redelijk correcte opening en begin van het middenspel, taxeerde ik het eindspel compleet verkeerd.
Waar ik had gehoopt nog wat te kunnen pushen in het eindspel, bleek mijn tegenstander met wit de enige met reele winstkansen. Ondanks een bij vlagen ietwat
haperende techniek, kwam hij niet meer in de problemen en ging ik uiteindelijk nog voor zet 40 door mijn vlag.

Het vierde bord hadden we voor Robert gereserveerd, maar zoals u hierboven heeft kunnen lezen, bleef deze leeg.

Ludo leek aan het vijfde bord met zwart prettig uit de opening te komen. Hij nam in de opening veel ruimte op de damevleugel, maar dit leidde alleen maar tot verzwakkingen. Hij raakte al snel een pion kwijt waarvoor hij geen enkele compensatie had, en gaf in een gelijk lopereindspel met minus pion en nog een zwakke pion gedesillusioneerd op

Aan het zesde bord zat Pim geposteerd. Hij leek een prettige stelling opgebouwd te hebben met een ruimtevoordeel in het centrum en op de damevleugel. Hoe het daarna precies gelopen is heb ik niet helemaal meegekregen, tot de vlag van de tegenstander viel. Ik ga er hier maar even vanuit dat de druk hem teveel is geworden.

Frank leek aan bord zeven vanuit de opening direct in de problemen te komen. Hoewel de wal het schip nog keerde, bleef hij vanuit de opening toch een pion achter, die hij
in het restant van de partij niet meer heeft teruggezien. Helaas ook hier een nederlaag voor onze man.

Ook onze voorzitter bleek deze zaterdag bereid om het eerste team te komen versterken. Vanuit de opening leek het iniatief en vooral de controle over het centrum, in zwart's handen. Ondanks dat Ad zich kratig weerde, kwam zijn tegenstander uiteindelijk dwars door het centrum zetten, om een klopjacht op de witte monarch te beginnen.
Uiteindelijk hebben we ook hier het onderspit moeten delven.

Per saldo levert dit een 5,5 - 2,5 nederlaag op, dus de felicitaties dienen naar onze tegenstanders uit Dordrecht te gaan. Op naar de derde ronde, waar we hopelijk voor het eerst compleet aan zullen treden.

De Pion 3 is gepromoveerd naar een hogere klasse en dat betekent dat we het dit seizoen een stuk moeilijker krijgen dan vorig seizoen. Maar hoe moeilijk dan wel? Dat was voor de wedstrijd tegen Drie Torens 2 nog onduidelijk, maar nu alle wedstrijden van de 1e ronde gespeeld zijn is duidelijk wat de gemiddelde rating van de teams is in die 1e ronde en dat zegt wat over de perspectieven voor dit seizoen. De gemiddeldes per team waren in ronde 1 als volgt:

HSC 2 - 1795
DSC 1 - 1748
Paardje 1 - 1712
De Drie Torens 2 - 1700
RDS 2 - 1653
De Pion 3 - 1601
Eindhoven 4 - 1569
De Stukkenjagers 5 - 1453

Zo slecht staan we er dus nog niet op. Alle kans om dit seizoen wat puntjes te halen en ons te handhaven. Kampioen zullen we uiteraard niet worden.
Onze tegenstander in de eerste ronde, De Drie Torens 2, speelde met 3 invallers en heeft op volle sterkte een gemiddelde rating van 1800. Daarmee zijn ze één van de kampioenskandidaten. Bij ons was Jacques Smits verhinderd en speelde Ad Bruijns mee met De Pion 1. Marieke van Essen viel bij ons in. Voor onze gemiddelde rating maakt dat weinig uit, want de rating van Marieke is maar net even lager dan die van Ad Bruijns.

Maar dan de wedstrijd zelf. Jan Rijkse speelde tegen jeugdspeler Alex Olree. Een paar jaar geleden kwamen we hem ook al eens tegen en hij werd toen keihard van het bord geveegd. Maar jeugdspelers ontwikkelen zich snel en nu was het andersom. In een open stelling kreeg Alex Olree de beste aanvalskansen en hij benutte die optimaal. Een dodelijke mataanval volgde en Jan Rijkse werd zo genadeloos in de pan gehakt.
Onze invalster Marieke van Essen zette de zaken weer recht. Ze won ergens een pionnetje, speelde het verder keurig uit en later in de partij won ze nog een paar pionnen en de kwaliteit. Overtuigende overwinning van Marieke. Maar snel kwamen we weer op achterstand. Mark Mathon maakte de stelling zo snel mogelijk zo gecompliceerd mogelijk, maar verloor zelf het overzicht. Hij had prachtige dingen in gedachten, maar dan moet je wel beginnen bij de eerste zet van de combinatie en niet bij de tweede. Hij vergat zijn paard, dat door een pion aangevallen stond, weg te halen, verloor dat dus en gaf er een zet later nog een extra stuk bij cadeau. Valse start voor onze teamcaptain, volgende keer beter. In de tussentijd had ik zelf remise aangenomen in een stelling waar geen van beiden meer winstperspectief meer had.
Daarmee stond het 1½-2½ en het zag er niet goed voor ons uit. Erik en Henk leken hard naar een remise op weg, Bas stond onder grote druk en heel gedrongen en Peter stond ronduit verloren. De tegenstander van Bas Robben zal bij sommige oudere spelers onder ons wel bekend zijn: Michel Montenegro. Hij heeft vroeger (heel vroeger) bij BSV gespeeld en was toen al een speler die schakers van ons niveau moeiteloos versloeg. Wel, hij is niet slechter geworden. Hij zette Bas Robben al vroeg in de partij met de rug tegen de muur, Bas wist nog best lang stand te houden, maar bezweek toch onder de grote druk. Hier en daar sneuvelde een pionnetje, Michel stoomde op met zijn vrijpionnen en Bas verloor.
Peter Huijser zag dat zijn tegenstander op de damevleugel een overmacht aan pionnen had en alles leek erop dat die pionnen vroeg of laat op zouden marcheren en hem de kop zouden gaan kosten. Maar Peter Huijser is een knokker. Hij knokte zich terug in de wedstrijd, strooide met dreigingen en pakte zijn pionnen weer terug, waarna het ineens weer alle kanten op kon gaan. Voor Peter ging het de goeie kant op. Hij wist zijn tegenstander zelfs gewoon mat te zetten. De zoveelste miraculeuze overwinning van Peter Huijser; hij grossiert erin.
De druk lag toen bij Erik van Elven en Henk Alberts. Eén van hen zou moeten winnen om een matchpunt binnen te halen. Maar bij beiden stond een potremisestelling op het bord. Erik van Elven probeerde in een eindspel met beiden 2 lopers en een hoop pionnen nog wel wat, maar moest toch berusten in een puntendeling. Henk Alberts had een toreneindspel op het bord met beiden een toren en 3 pionnen en zag geen enkele mogelijkheid meer op winst. Merkwaardig genoeg werd zijn remise-aanbod door de tegenstander geweigerd en pas na een uur lang op en neer schuiven met torens berustte hij in de onvermijdelijke remise. . Daarmee verloren we met minimaal verschil, al hadden we nooit echt uitzicht op meer. Ons spel geeft niettemin wel vertrouwen voor het komende seizoen en we zullen best nog wat punten pakken, al zal dat in de volgende wedstrijd (in Dongen tegen DSC 1) bijzonder lastig worden.

De Pion 3 - De Drie Torens 2  3½ - 4½ 
Erik van Elven (1850) - Jan Douwes (1979) ½ - ½
Henk Alberts (1608) - Daniël van Boxtel (1881) ½ - ½
Bas Robben (1556) - Michel Montenegro (1867) 0 - 1
Peter Huijser (1585) - Frank Schouten (1638) 1 - 0
Kees van Hogeloon (1510) - Pieter Priems (1756) ½ - ½
Marieke van Essen (1643) - Cemil Kaya (1488) 1 - 0
Mark Mathon (1501) - Jan Korevaar (1456) 0 - 1
Jan Rijkse (1556) - Alex Olree (1535) 0 - 1

 

 

De aftrap van het KNSB-seizoen 2019-2020 stond voor het eerste team van de Pion gepland tegen Blerick in Venlo. Met slechts acht vaste spelers en in de praktijk geen invallers, belooft het een zwaar seizoen te worden. Ik vind het ronduit schandalig dat het binnen een club als De Pion niet mogelijk is om een compleet eerste team op de been te brengen. Dit wordt nog eens extra opmerkelijk als je bedenkt dat er voor het derde en vierde team nog niet eens een competitiewedstrijd op de planning stond.

Over de wedstrijd an sich kan ik heel kort zijn. Het gedrag/gedoe rondom de opstelling van onze tegenstanders verdiende alles behalve de schoonheidsprijs. Op het moment dat je zelf niet in staat bent om een volledig team op te stellen, verlies je naar mijn mening echter elk recht van spreken. Ik wil hier dan verder ook geen woorden aan vuil maken.

Met maar liefst vijf spelers reisden we af naar Venlo. In de wetenschap dat er voor het behalen van matchpunten een gigantisch wonder nodig was, kon er door iedereen vrijuit gespeeld worden. De vijf matadoren die de reis naar Limburg wel hadden gemaakt, verloren deze mini-match met 3-2. Gezien het ratingoverwicht van onze Duits/Limburgse vrienden was dit geenszins een schande. Samen met de drie reglementaire overwinning voor Blerick, zorgt dit voor een  6-2 eindstand. Voor de persoonlijke uitslagen, verwijs ik eenieder graag door naar de website van de schaakbond.

Eindelijk! Weer een verslag van uw waardige geschiedschrijver. Tweemaal heeft de geschiedschrijver zijn nobele taak verzaakt, met goede redenen, vast en zeker. Maar tjonge, wat was de geschiedschrijver doodsbang voor de gortspaan na het verzaken. Gortspaan? Ah, u weet nog niet waar uw geschiedschrijver naar toe wil. Wel, tijdens het verzaken heeft uw geschiedschrijver onderzoek gedaan naar de herkomst van ‘driemaal is scheepsrecht’ en zie hier, een verslag op de derde maal.

Laad meer